Syndrom wypalenia - czy jesteś wypalony?

wypalić biuro kobiety

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat zespołu wypalenia zawodowego lub zdiagnozowano go, to dobrze trafiłeś. Tutaj możesz uzyskać wszystkie ważne informacje na temat zespołu wypalenia, jego historii i różnych objawów. Ponadto można się wiele dowiedzieć o zapobieganiu wypaleniu i leczeniu wypalenia.

Burnout – kiedy po prostu nie możesz już tego znieść

Budzisz się rano i chcesz się położyć. Czujesz pusta, zmęczona, apatyczna i nie mam już ochoty nic robić. Nawet do czynności, które zawsze sprawiały Ci radość, brakuje Ci niezbędnej motywacji. Do tego dochodzi wyrzuty sumienia, że ​​nie wypełniasz swoich zadań i nie jesteś już w stanie sprostać zarówno własnym wymaganiom, jak i tym przychodzącym z zewnątrz.

Ale sam nie wiesz, dlaczego nie możesz się pozbierać. Po prostu zdajesz sobie sprawę, że jakoś to po prostu nie działa. Jeśli brzmi to znajomo, prawdopodobnie wiesz o tym również z wewnętrzną pustką i apatią powolna utrata pewności siebie i poczucia własnej wartości idzie w parze z:
 
Każdy, kto ma poczucie, że nie jest już w stanie poradzić sobie z codziennym życiem i coraz więcej niedokończonych zadań pozostawia go, z czasem czuje się bezużyteczny i gorszy. To Wzajemne oddziaływanie apatii i utraty Zaufanie równa się jeden Błędne koło. A to poczucie, że nie jest się już w stanie poradzić sobie z życiem i jego codziennymi wyzwaniami, często poprzedza wypalenie.

Wypalić się. Wszyscy chyba znają ten termin.

To też nic dziwnego, bo przecież w ostatnich latach prawie żadne inne zjawisko związane z przeciążeniem nie poświęcało tyle uwagi.
 
Istnieje duże prawdopodobieństwo, że znasz przynajmniej jedną osobę w swoim otoczeniu, która cierpi na wypalenie.

Wypalenie jako zjawisko masowe

wypal się człowieku skończone

Ściśle mówiąc, wypalenie to nie choroba, ale syndrom
 
Ponieważ termin Burnout jest teraz używany prawie inflacyjny, można by pomyśleć, że wypalenie nie jest jednym poważna choroba, ale czysta modowa diagnoza, którą każdy zestresowany menedżer musi przynajmniej raz w życiu otrzymać, aby uchodzić za prawdziwego menedżera.
 
W rzeczywistości wielu twierdzi, że wypalenie nie istnieje, jest zmyślone lub jest tylko jednością za dużo stresu
 
Nie jest cicho. Ściśle mówiąc, wypalenie nie jest chorobą, ale syndromem, o czym szczegółowo później zobaczymy. Jednak ten syndrom jest znacznie starszy niż jego nowa nazwa, wypalenie: kiedyś nie było syndrom wypalenia zdiagnozowano, ale po prostu neurastenię, osłabienie nerwowe spowodowane zbyt dużą ilością stresorów. Ale co oznacza to samo.

Syndrom wypalenia jest zagrożeniem zarówno dla ciała, jak i umysłu

Ale nie ma znaczenia, jak nazwiesz ten syndrom: wypalenie lub poczucie wypalenia i poczucia bezsilności nie ma sensu. Obciążenia rodzinne, prywatne i zawodowe, na jakie narażeni są ludzie w naszym nowoczesnym społeczeństwie, często przekraczają indywidualną granicę odporności. 
 
Każdy, kto z czasem wyczuje, że nie jest już w stanie sprostać codziennym wymaganiom, ale nie szuka na czas pomocy ani nie zmienia biegu, szybko wpada w pułapkę wypalenia. A każdy, kto się wypalił, często ma przed sobą długą drogę, zanim będzie mógł wrócić do codziennego życia.

Jeśli potrzebujesz wsparcia lub porady, zalecamy skontaktowanie się z wykwalifikowanym lekarzem, trenerem lub psychologiem. Obecnie istnieją nowoczesne rozwiązania tego typu poradnia psychologiczna online, które są również dostępne dla Ciebie.

Co to jest syndrom wypalenia?

wypalona kobieta dużo pracy zmęczona

Ogólnie wypalenie można zdefiniować w następujący sposób: Wypalenie to syndrom, który opisuje stan całkowitego wyczerpania fizycznego, psychicznego i emocjonalnego u ludzi.
 
Osoby dotknięte chorobą czują się wypalone, często nie są w stanie pracować przez dłuższy czas i potrzebują kompleksowej terapii w celu pełnego wyzdrowienia. Co za bardziej szczegółowa definicja syndromu wypalenia uniemożliwia jego szeroka wersja.

W ICD-10 (Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych), uznawanym na całym świecie systemie klasyfikacji diagnoz medycznych, zespół wypalenia zawodowego znajduje się pod Z73 jako problemy związane z trudności w radzeniu sobie z życiem sklasyfikowany. Na pierwszy rzut oka mówi nam to… bardzo mało. Przejdźmy więc głębiej do sprawy.

Wypalenie jako zaburzenie nastroju

Syndrom wypalenia nie jest chorobą w sensie medycznym, ale syndrom, który wyraża się w ponad 130 różnych objawach i bardzo często trudno go odróżnić od innych zaburzeń psychicznych lub chorób fizycznych.
 
W tym sensie jest to wypalenie zaburzenie nastroju, w którym fizyczna i psychiczna równowaga osoby nie jest już gwarantowana.
 
Osoby zainteresowane są wyczerpane psychicznie, czuć emocjonalną pustkę, tracą dużo sprawności i często cierpią z powodu dalszych nastrojów depresyjnych lub chorób fizycznych, które następnie zaliczają się do objawów wypalenia.

Wypalenie w wyniku stopniowego procesu

Wypalenie nie rozwija się z dnia na dzień i może dotknąć absolutnie każdego: od uczniów i sportowców, przez rodziców i nauczycieli, po menedżerów i emerytów. Nie ma znanej grupy społecznej ani klasy, która generalnie nie byłaby chroniona przed wypaleniem.
 
Zbyt długa faza przeciążenia jest postrzegana jako przyczyna rozwoju wypalenia: jeśli wszystkie rezerwy siły są stopniowo zużywane przez dłuższy czas, a osoba nie pozwala sobie na fazy odpoczynku i regeneracji, nieuchronnie nastąpi duży huk w pewnym momencie.
 
Nie bez powodu syndrom wypalenia jest również znany jako syndrom stresu.
 
W fazie wysokiej dochodzi do całkowite załamanie nerwowe, któremu towarzyszy wyczerpanie fizyczne, psychiczne i emocjonalne. Jak obecnie wiemy, ten szczyt zespołu wypalenia poprzedza często długa faza rozwoju, która może trwać od kilku miesięcy do kilku lat. Przed faktycznym wypaleniem w większości przypadków występują wyraźne objawy wskazujące na zbliżające się wypalenie. Jeśli więc zadbasz o siebie i wsłuchasz się w swoje ciało, możesz w porę uniknąć wypalenia.
 
Ale jak właściwie rozpoznać, że grozi ci syndrom wypalenia? Przyjrzyjmy się przebiegowi i charakterowi procesu syndromu wypalenia. 

Model fazy wypalenia: 7 faz wypalenia według Matthiasa Burischa

wypalenie grafiki ognia

,de Niemiecki profesor i psycholog Matthias Burisch jest jednym z czołowych badaczy wypalenia. Postawił sobie zadanie jak najpełniejszego rozszyfrowania i wyjaśnienia złożonego zjawiska wypalenia. 
 
To, co wyszło z jego badań, jest obecnie znane Model 7-fazowy, w którym Burisch używa siedmiu różnych kategorii symptomów do opisania procesu wypalenia aż do jego kulminacji, stanu całkowitego wyczerpania i wypalenia.
 
Przyjrzymy się teraz 7 fazom jedna po drugiej, aby krok po kroku zrozumieć, jak rozwija się wypalenie.

Zaangażowanie kontra Wyczerpanie – Faza 1

Pierwsza faza modelu Burischa charakteryzuje się dualizmem zwiększonego zaangażowania w dążenie do celu z jednoczesnymi sygnałami wyczerpania:
 
Pożądanie pochodzące odpowiednio z wnętrza pragnienie czegoś wyjątkowego wykonać lub bezwzględnie chcieć spełnić oczekiwania innych, są początkowo odbierane jako pozytywne.
 
Wszystkie energie są mobilizowane, aby osiągnąć cel. 
 
Osobiście druga strona medalu na początku nie jest ważna. Wypierane są własne potrzeby i nie traktuje się poważnie pierwszych objawów ostrzegawczych, takich jak zaburzenia snu, presja czasu czy tachykardia.

Pełzający odwrót - Faza 2

W fazie 2 początkowe zobowiązanie jest powoli odwracane.
 
Chęć pomocy innym lub poświęcenia się dla innych stale maleje.
 
Obowiązki, czy to w pracy, czy w rodzinie, wykonywane są niechętnie, a zdolność do empatii wobec innych ludzi maleje. 
 
Więcej miejsca poświęca się własnym potrzebom, ale w ramach społecznie nieakceptowalnych: W pracy przerwy są robione zbyt długo, przychodzisz później i wychodzisz wcześniej, przerzucasz odpowiedzialność na innych i często reagujesz z irytacją i cynicznie.

Brak równowagi emocjonalnej – etap 3

Brak równowagi emocjonalnej w fazie 3 ponownie charakteryzuje się dualizmem, a mianowicie depresją i agresją: z jednej strony mamy teraz wyrzuty, poczucie niższości, kompleksy, użalanie się nad sobą, wahania nastroju i niejasne uczucie niepokoju, z drugiej strony oczekiwania innych stają się wyższe.
 
Jeden jest mniej zdolny do kompromisu, ma często w złym humorze, jest przeważnie negatywny, niecierpliwy, drażliwy i wdaje się w kłótnie i konflikty z innymi. Zrezygnowano z wcześniejszych celów, nad którymi pracowano sumiennie.
 
W depresji osoba zainteresowana stara się obwiniać siebie, podczas gdy w agresji odrzuca ją, tłumiąc ją.

Spadek sprawności - faza 4

W fazie 4 następuje bardzo wyraźne zmniejszenie wydajności na poziomie fizycznym i poznawczym.
 
Zu problemy z koncentracją a uporczywe zmęczenie jest spotęgowane przez nieuwagę i dezorganizację. W fazie 4 osoby dotknięte chorobą zaczynają nieświadomie głupie czarno-białe myślenie i stają się niezwykle nieelastyczne na zmiany. 
 
Rzadko zdarza się, że zadanie jest wykonywane z osobistej motywacji lub że osoba zainteresowana uważa się za produktywną.
 
Kreatywność i wyobraźnia również znacznie się zmniejszają, Obowiązki są załatwiane tylko zdalnie, a radość życia znacznie spada.

Spadek do nieistotności - etap 5

Burisch również opisał piątą fazę wyrażeniem spłaszczającym – życie emocjonalne i społeczne osoby dotkniętej chorobą coraz bardziej wydaje się pozbawione sensu.
 
Fazę 5 można porównać do dużej depresji.
 
Osoba zainteresowana unika rozmów i kontaktów, choć czuje się samotna, jest bezinteresowna i znudzona, pokazuje wszystko i wszystkim przeciwnie Obojętność, zajmuje się głównie sobą i nie jest już entuzjastycznie nastawiony do czegokolwiek.

Skutki psychosomatyczne i fizyczne - Faza 6

Po fazie depresji następuje wzrost dolegliwości psychicznych i fizycznych.
 
Ciało i umysł już nie radzą sobiewytrzymać przeciążenie i teraz dawać wyraźne sygnały, że coś jest nie tak.
 
Objawy w fazie 6 obejmują tachykardię, niepokój, napięcie mięśni i ból pleców, niestrawność, zaburzenia snu i problemy z potencją, ból brzucha, wymioty i zwiększone spożycie alkoholu i tytoniu, a nawet leków chemicznych.

Wypalenie zakończone - Etap 7

Etap 7 to szczyt wypalenia, załamanie nerwowe lub stan całkowitego wyczerpania, w którym nic już nie działa.
 
Często zdarza się, że osoby dotknięte wypaleniem na tym etapie mają myśli samobójcze oraz zakorzenione poczucie bezsensu i pustki.
 
wypaleni pacjenci w tej fazie cierpi na egzystencjalną rozpacz, która nie pozwala już na pozytywne nastawienie do życia.
 
Ciało i umysł nie proszą już o odpoczynek i regenerację, ale wymuszają go i po prostu odmawiają służenia.
 
Kto w fazie 7 burnouts przybył, zabrał zbyt wiele ze swojego ciała i nie ma innego wyjścia, jak wywrócić swoje życie do góry nogami.

Wypalenie – wołanie o pomoc w zmianie 

zyciowa zmiana

Teraz wiemy fazy syndromu wypalenia i wiedz, że stanowi poważne zagrożenie dla ciała i umysłu. Jeszcze się z nimi nie zajmowaliśmy Przyczyny wypalenia - i to jest dokładnie to, co teraz robimy. Obecnie przyjmuje się, że wypalenie jest spowodowane interakcją niekorzystnych czynników wewnętrznych i zewnętrznych.
 
Są jednak zwolennicy, którzy przywiązują większą wagę do czynników wewnętrznych, jak i tacy, którzy widzą wypalenie głównie jako przyczynę zewnętrzną. Jedyna rzecz, która naprawdę się zgadza, to ta Wypal wołanie o pomoc dla zmian jest to, że absolutnie należy traktować poważnie.

Przyczyny wypalenia: Czynniki, które mogą prowadzić do wypalenia

czynniki wewnętrzne 

  • dążenie do perfekcjonizmu
  • Silna ambicja
  • poświęcenie dla innych
  • Odmowa własnych potrzeb
  • strach przed porażką
  • Negatywne nastawienie do życia
  • Kompulsywne zachowanie

 
Osoby szczególnie ambitne lub ponadprzeciętne perfekcjonizm są często podziwiane przez innych za ich dyscyplinę.
 
Ale to właśnie ci ludzie są bardziej skłonni zagrożone wypaleniem są niż inne.
 
Każdy, kto zawsze wymaga od siebie wszystkiego, co najlepsze, stale wywiera na siebie dużą presję. Jeśli następnie nie spełnisz wymagań, wiara w siebie cierpi, presja na własną rękę rośnie i szybko prowadzi do trwałego stresu.

Ważne jest, aby wiedzieć, że wypalenie jest spowodowane nie tylko czynnikami wewnętrznymi lub zewnętrznymi. Jest bardzo prawdopodobne, że to głównie czynniki zewnętrzne ostatecznie wypalają człowieka.
 
Ale czy do tego dojdzie, zależy nie tylko od osobistej odporności i konstytucji danej osoby. 
 
Jest więc całkiem możliwe, że z dwojga ludzi narażonych na te same czynniki zewnętrzne, jedna w końcu się wypali, a druga nie.
 
To ma związek z indywidualnymi wewnętrznymi mechanizmami radzenia sobie i osobistą odpornością.

czynniki zewnętrzne

  • wymagająca praca
  • Za dużo nadgodzin
  • Mało wolnego czasu
  • egzystencjalne zmartwienia
  • Krankheiten
  • problemy rodzinne
  • Uczucie presji i stresu

 
Oprócz czynników wewnętrznych istnieje szereg czynników zewnętrznychto w jednym Burnout może płynąć.
 
Należą do nich przede wszystkim złe warunki pracy, za dużo nadgodzin, problemy z hierarchią, brak pieniędzy, a także stres rodzinny
 
Że liczba wypaleni pacjenci stale rosnący w naszym nowoczesnym społeczeństwie nie jest przypadkiem.
 
Wiele osób cierpi z tego powodu Podwójne obciążenie rodziną i pracą. Jeśli na przykład istnieją egzystencjalne zmartwienia lub choroby, dla wielu osób granica stresu jest szybko przekraczana.
Same czynniki wewnętrzne lub zewnętrzne nie prowadzą do wypalenia
 

Zapobieganie wypaleniu: 10 wskazówek, jak zapobiegać wypaleniu

szczęściara

Nie ma już wątpliwości, że wypalenie należy traktować poważnie. Jeśli twoje ciało i umysł wysyłają wyraźne sygnały przeciążenia, warto odpocząć i dać sobie wystarczająco dużo czasu na regenerację. Zespół wypalenia jest ściśle związany z chorobami związanymi ze stresem i depresją, a zatem może mieć trwały wpływ na życie.
 
Dlatego najlepiej jest w ogóle nie dopuścić do wypalenia i temu zapobiec. Działa to najlepiej, gdy jesteś świadomy siebie, słuchasz swojego ciała i akceptujesz osobiste granice. Aby odnieść sukces, mam dla Ciebie 10 wskazówek zapobiegać wypaleniu skompilowane. 

1. Celuj w swoje obciążenie pracą

Nikt nie zna dnia pracy bez nadgodzin. Uważaj jednak, aby nie dać się wykorzystać lub podporządkować swoich osobistych potrzeb pracy. Nie możesz samodzielnie zarządzać swoim obciążeniem pracą? Następnie porozmawiaj ze swoim przełożonym i nie daj się zniechęcić pociechami. 
 
Oraz: wolny czas to wolny czas! Aby lepiej oddzielić pracę i życie prywatne, warto mieć przy sobie dodatkowy telefon komórkowy do pracy, który jest wyłączany w weekendy i po pracy, aby czas wolny nie był przyćmiony stresem w pracy. 

2. Regularnie realizuj własne zainteresowania

Każdy ma coś, co go pasjonuje. Dla dobrego samopoczucia ważne jest, aby regularnie zajmować się rzeczami, które sprawiają Ci przyjemność i w których możesz zapomnieć o codzienności i znaleźć spokój. 
 
Upewnij się więc, że przynajmniej raz lub dwa razy w tygodniu uda Ci się zrobić coś tylko dla siebie. Szybko zauważysz, że nawet krótkie przerwy pomogą Ci naładować baterie. 

3. Znajdź czas dla rodziny i przyjaciół

Wiele rodzin mieszka razem, ale rzadko spędzają razem czas. Żyliśmy obok siebie bardziej niż ze sobą. To rodzina daje nam wsparcie i jest z nami w trudnych czasach.
 
Choć w stresującej codzienności może być trudno zorganizować czas z rodziną, nie jest to niemożliwe. Co powiesz na, na przykład, spotkanie na wspólne posiłki lub regularne wieczorne gry lub weekendową wycieczkę? 
 
Równie ważny jest dobry kontakt z przyjaciółmi. Staraj się utrzymywać kontakty towarzyskie poza rodziną, rozmawiaj ze znajomymi i bądź przy nich tak, jak oni są dla Ciebie. W ten sposób możecie się wzajemnie wspierać. 

4. Niech relaks stanie się rutyną

Jeśli chcesz się zrelaksować i odprężyć, nie zawsze musisz robić 90 minut jogi lub dwugodzinny spacer po lesie. Aby być bardziej sprężystym i zrównoważonym, wystarczy świadomie odpoczywać przez około 15 minut dziennie. 
 
Ten relaks może składać się z wymarzonej podróży, różnych ćwiczeń oddechowych lub gimnastyki. Niektórzy ludzie również odpoczywają, kiedy po prostu odpoczywają na sofie i słuchają relaksującej muzyki przez kilka minut, pozwalając swojej duszy dyndać. Po prostu spróbuj tego, co najbardziej Ci odpowiada. 

5. Ćwicz regularnie na świeżym powietrzu

Prawie nigdzie nie można się wyłączyć i uzupełnić zapasy energii, a także na świeżym powietrzu. Jeśli połączysz czas na świeżym powietrzu z ćwiczeniami, zabijesz dwie pieczenie na jednym ogniu, ponieważ ćwiczenia sprawiają, że jesteś szczęśliwy i pomaga zredukować stres. 
 
Kiedy się poruszamy, w organizmie uwalniane są endorfiny, które oczywiście pozytywnie wpływają na nasz nastrój. Dlatego zawsze, gdy masz okazję poćwiczyć na świeżym powietrzu, zdecydowanie powinieneś z niej skorzystać i zrobić coś dobrego dla siebie. 

6. Stosuj zdrową i zbilansowaną dietę

Nie jest już tajemnicą, że nasze nawyki żywieniowe mają duży wpływ na nasze samopoczucie fizyczne i psychiczne.
 
Każdy, kto stosuje zdrową i zbilansowaną dietę, może mieć bardzo konkretny wpływ na swoje zdrowie. 
 
Zdrowa i zbilansowana dieta zawiera dużo świeżych owoców i warzyw, ryb, zdrowych tłuszczów i mięsa z umiarem. Jeśli to możliwe, należy unikać dużych ilości alkoholu, napojów bezalkoholowych i żywności z dużą ilością cukru. 

7. Śpij wystarczająco i regularnie 

śpij w łóżku

Sen jest dla nas stanem spoczynku, ale sen jest aktywnym procesem regeneracji naszego organizmu, którego potrzebujemy dla naszego zdrowia, wydajności i dobrego samopoczucia.
 
Jeśli więc zwrócisz uwagę na regularny rytm snu, będziesz mieć więcej energii w ciągu dnia. 
 
Dwie małe wskazówki: Jeśli masz czas na energetyczną drzemkę w porze lunchu, powinieneś skorzystać z okazji. Również krótki Okresy odpoczynku to balsam dla ciała i umysłu.
 
W sypialni nie ma miejsca na smartfony i tablety! Wykazano, że wpatrywanie się w ekran przed zaśnięciem obniża jakość snu. 

8. Nie stawiaj własnych potrzeb na drugim miejscu

Wszyscy cieszymy się, gdy inni ludzie służą nam pomocą i radą, gdy mamy problemy.
 
To jeden z powodów, dla których sami staramy się być tam dla innych.
 
Powinniśmy jednak uważać, aby pomagać tylko w miarę naszych możliwości. 
 
Jeśli często okazujesz, że robisz przysługi innym, podczas gdy faktycznie miałeś inne plany lub brakuje Ci czasu na pomaganie innym, powinieneś nauczyć się mówić „nie”:
 
„Chciałbym Ci pomóc, ale niestety nie mogę tego dzisiaj zrobić” to uprzejma, ale stanowcza odmowa, którą można wykorzystać bez wyrzutów sumienia. 

9. Myśl jak najbardziej pozytywnie

Myśl pozytywnie! 
 
Wyrażenie może brzmieć banalnie. W rzeczywistości ci, którzy potrafią myśleć pozytywnie, są w znacznie lepszej sytuacji niż złoczyńcy zagłady.
 
Ci, którzy potrafią znaleźć coś pozytywnego w sytuacjach, które wydają się negatywne, są bardziej odporni i lepiej radzą sobie z nieprzewidzianymi trudnościami. 
 
Przy okazji, pozytywnego myślenia można się nauczyćpróbując zaakceptować sytuację taką, jaka jest, a następnie świadomie kierując swoją uwagę na pozytywne aspekty.
 

I zanim zaprzeczysz: tak, w każdej sytuacji można zyskać coś pozytywnego.

10. Zwierz się innym

Jest ważny dla naszej równowagi psychicznej problemy i zmartwienia, żeby nas nie wgryźć, ale żeby o nich porozmawiać.
 
Przysłowiowy „rozmawiaj z duszy” faktycznie ma na nas pozytywny wpływ. 
 
Jeśli coś Cię niepokoi lub martwisz się o coś, zaufaj osobom, na które możesz liczyć.
 
Z pewnością chętnie pomogą Ci słowami i czynami oraz pomogą Ci przejść przez trudne chwile.

Jak można zapobiec nawrotowi?

szczęśliwa kobieta dziecko

To oczywiste, ale wielu wypalonych pacjentów nie zdaje sobie z tego sprawy: po udanym leczeniu zmieniłeś swój styl życia na stałe być stosowany w celu zapobiegania nawrotom.
 
Jeśli powrócisz do swoich starych wzorców i po zakończeniu leczenia będziesz nadal robić to, co robiłeś przed leczeniem, istnieje prawie XNUMX% szansa na nawrót w niedługim czasie. Aby temu zapobiec, terapia behawioralna.
 
Oczywiście terapia behawioralna polega na: skuteczne leczenie wypalenia nie jest konieczne dla wszystkich pacjentów. Jest jednak zalecany tym, którzy tak naprawdę nie widzą, że muszą coś zmienić, aby nie nawrócić.
 
Zapobieganie nawrotom = zapobieganie
 
Każdy, kto już przeszedł wypalenie i chce zapobiec nawrotom, może temu zapobiec, tak jak każdy, kto jeszcze się nie wypalił: Jeden Zapobieganie nawrotom wypalenia jest zatem, ściśle rzecz biorąc, niczym więcej niż czystym zapobieganiem wypaleniu.

Leczenie wypalenia – gdy zapobieganie nie jest już możliwe

W poprzedniej części zajmowaliśmy się zapobieganiem wypaleniu, a teraz wiemy, co możesz zrobić, aby w pierwszej kolejności zapobiec wypaleniu.

Problem z wypaleniem polega jednak na tym, że wiele osób nawet nie zauważa, jak powoli tracą siłę i energię i przesuwają się w kierunku wypalenia. Cechą charakterystyczną zespołu wypalenia jest to, że osoby dotknięte chorobą często nie dostrzegają stopniowego procesu i zauważają go dopiero po jego zakończeniu załamanie psychiczne i fizyczne zdają sobie sprawę, że wzięli na siebie zbyt wiele.

Szybka pomoc - Co zrobić po zawaleniu?

W przypadku wypalenia jedna rzecz jest szczególnie ważna: szybka pomoc na poziomie psychicznym i fizycznym. Ale to nie wszystko. Aby zapobiec nawrotom, osoby dotknięte wypaleniem muszą w dłuższej perspektywie zmienić swoje życie. Jednak jeden po drugim. Przyjrzyjmy się najpierw, jak może wyglądać pomoc zaraz po przełamaniu wypalenia.
 

Osoby dotknięte wypaleniem potrzebują szybkiej pomocy na dwóch poziomach

Do tej pory nie ma dokładnych planów leczenia wypalenia. Można to łatwo wytłumaczyć faktem, że sam syndrom wypalenia nie jest jasno zdefiniowany. Istnieje ponad 130 różnych objawów, które zaliczają się do zespołu wypalenia. Jednak każda dotknięta chorobą osoba cierpi tylko na niewielki procent z tej mnogości możliwych skarg.

Ponieważ syndrom wypalenia charakteryzuje się całkowitym stanem wyczerpania na poziomie psychologicznym, emocjonalnym i fizycznym, leczenie zawsze polega na połączeniu różnych środków pomocniczych zarówno na poziomie psychicznym, emocjonalnym, jak i fizycznym. psychologiczno-emocjonalna tak dobrze jak fizyczny Ebene.

Leczenie wypalenia poprzez pomoc terapeutyczną

Ponieważ przyczyną wypalenia u każdego jest jego indywidualna sytuacja i stan psychiczny, jest on tak różnorodny jak sami ludzie, dlatego każde leczenie wypalenia jest indywidualnie dopasowane do pacjenta.

Integralną częścią leczenia powinno być korzystanie z pomocy terapeutycznej. Pogłębione rozmowy z psychologiem lub psychoterapeutą pomagają dowiedzieć się, jak mogło dojść do podstępnego wypalenia. Osobiste okoliczności i postawy są analizowane i opracowywane są strategie zapobiegające nawrotom.

Leczenie wypalenia poprzez pomoc fizyczną

Oprócz pomocy psychologiczno-emocjonalnej potrzebna jest pomoc fizyczna

Wypaleni pacjenci są nie tylko psychicznie i emocjonalnie, ale także fizycznie w terenie. Dlatego potrzebują wsparcia, aby odzyskać siły. Jak dokładnie wygląda ta pomoc, nie można powiedzieć ogólnie i zdecydowanie należy ją omówić z lekarzem. W zależności od wypalenia możliwy jest pobyt w spa, leczenie odwykowe, zmiana nawyków żywieniowych, podjęcie hobby i/lub regularne zajęcia sportowe. 

Pomoc psychologiczno-emocjonalna i fizyczna tworzą jedność

W szczególności w przypadku wypalonych pacjentów, którzy są poważnie dotknięci na poziomie fizycznym i psychicznym, środki leczenia na obu poziomach muszą zatem iść w parze.

Jak długo trwa leczenie wypalenia?

Udany leczenie wypalenia może być bardzo czasochłonne, czasami trwać kilka miesięcy, a nawet lat. Ale zdecydowanie powinieneś wziąć ten czas dla siebie. 

Autotest wypalenia: Czy podejrzewasz u siebie zbliżające się wypalenie?

test kobiety wypalił się

Nie każdy, kto często czuje się zestresowany i myśli, że poradzi sobie z wymaganiami codziennego życia, zmierza w kierunku wypalenia. jak o tobie Czy kiedykolwiek myślałeś o cierpieniu z powodu wypalenia?

Jeśli tak jest, na wszelki wypadek nie odkładaj swoich myśli na bok, ale traktuj je poważnie. Przygotowałam dla Ciebie mały test, który pomoże Ci w samoocenie na temat wypalenia. 
 
Uwaga: Należy pamiętać, że poniższy test w żaden sposób nie zastąpi profesjonalnej diagnozy postawionej przez lekarza, a jedynie ma na celu pomoc osobiste myślenie sprawdzić. Jeśli czujesz się źle psychicznie lub fizycznie, koniecznie skonsultuj się z lekarzem lub psychologiem, niezależnie od wyniku testu.
 

Samoocena: czy jestem na drodze do wypalenia?

Proszę odpowiedzieć na 10 poniższych pytań twierdząc, nie lub może i zapisz swoje odpowiedzi. Proszę, zdecyduj spontanicznie, więc nie zastanawiaj się długo nad odpowiedzią.
 

Dbaj o siebiet!

  • Rano wolałabym nie wstawać.
  • Zdaję sobie sprawę, że moje życie osobiste i rodzinne cierpi z powodu zobowiązań zawodowych.
  • Ostatnio jestem bardzo zestresowana, jestem pełna energii i łatwo się irytuję.
  • Często czuję się bezradny i nie nadążam za swoimi zadaniami.
  • Mam problemy z zasypianiem, rzadko przesypiam noc i często jestem zmęczona.
  • Boję się, że moje życie się wykolei.
  • Piję alkohol częściej niż kiedyś i/lub więcej palę.
  • Nie potrafię już zmotywować się do wykonywania czynności, które naprawdę mi się podobają.
  • Nie mogę już tak dobrze się skoncentrować, a mój umysł szybko błądzi.
  • Często czuję się pusty w środku i nie wiem, co ze sobą zrobić. 

 
Jeśli odpowiedziałeś tak więcej niż pięć razy, zdecydowanie powinieneś to zrobić pójść do doktora i zbadaj go dokładniej, aby sprawdzić, czy rzeczywiście masz objawy wypalenia. Każdy, kto zgłosi się na leczenie w odpowiednim czasie, ma bardzo duże szanse na zapobieganie wypaleniu lub powinno być już za późno, aby profilaktyka mogła w pełni wyzdrowieć.

Spis treści

Zostaw komentarz teraz

komentarza

Adres e-mail nie zostanie opublikowany.


*